Pokuta to akt samoumartwienia lub pobożności, wyrażający żal za grzechy. Jest zewnętrznym znakiem wewnętrznej skruchy. Jest owocem skruchy. Jest zadośćuczynieniem za grzechy. Jest dyscypliną duszy. Jest lekarstwem dla ducha. Jest lekarstwem dla serca. Jest praktyką pokuty.

Pokuta jest sakramentem w Kościele katolickim. Nazywa się ją również spowiedzią lub pojednaniem. Penitent spowiada się ze swoich grzechów. Kapłan udziela mu rozgrzeszenia. Kapłan zadaje mu pokutę. Pokuta jest modlitwą. To post. To jałmużna. To posługa. To akt miłości. Penitent dokonuje pokuty. To drobiazg. To znak. To przypomnienie. To dyscyplina. To pokuta.

Rodzaje pokuty

• Modlitwa: Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu.
• Post: powstrzymanie się od jedzenia i picia.
• Jałmużna: dawanie ubogim.
• Usługa: pomaganie innym.
• Pielgrzymka: podróż do miejsca świętego.
• Umartwienie: zaparcie się siebie.
• Uczynki miłosierdzia: karmienie, przyodziewanie, odwiedzanie.

Pokuta nie jest karą. Nie jest zemstą. Nie jest gniewem. Nie jest potępieniem. Nie jest odrzuceniem. Nie jest porzuceniem. Nie jest śmiercią. Nie jest piekłem. Nie jest czyśćcem. Nie jest otchłanią. Nie jest pokutą. To pokuta. To dyscyplina. To trening. To uzdrowienie. To wzrost. To miłość. To miłosierdzie. To łaska. To przebaczenie. To pojednanie. To odnowa. To pokój. To radość. To nadzieja. To życie. To pokuta. Pokuta nie jest zbawieniem. Pokuta jest owocem. Zbawienie jest z łaski. Zbawienie jest z wiary. Zbawienie jest przez Chrystusa. Pokuta jest odpowiedzią. Pokuta jest wdzięcznością. Pokuta jest miłością. Pokuta jest pokutą. Czyń pokutę. Przynoś owoce zgodnie z pokutą. To jest powołanie. To jest przykazanie. To jest nadzieja. To jest pokuta.