Deizm to wiara w Boga Stwórcę, który nie ingeruje we wszechświat. Bóg stworzył świat. Wprawił go w ruch. Nadał mu prawa natury. A potem się wycofał. Nie dokonuje cudów. Nie odpowiada na modlitwy. Nie objawia się. Jest zegarmistrzem. Wszechświat jest zegarem. Działa sam. Deizm był popularny w XVII i XVIII wieku. Był religią oświecenia.

Deizm wyrósł z rewolucji naukowej. Prawa Newtona wyjaśniały ruch planet. Bóg nie był potrzebny do ich ruchu. Był potrzebny do ich wprawienia w ruch. Deiści odrzucali objawienie. Odrzucali cuda. ​​Odrzucali Trójcę Świętą. Wierzyli w religię racjonalną. Wierzyli w moralność. Wierzyli w życie pozagrobowe. Wielu amerykańskich założycieli było deistami. Thomas Jefferson. Benjamin Franklin. Thomas Paine. Podziwiali Jezusa jako nauczyciela moralności. Nie wierzyli w niego jako Boga.

Wiara deistyczna

• Bóg istnieje i stworzył wszechświat.
• Bóg nie ingeruje w sprawy ludzkie.
• Objawienie nie jest wiarygodne.
• Rozum jest przewodnikiem do prawdy.
• Moralność opiera się na rozumie i naturze.

Deizm to droga w połowie drogi. Znajduje się między teizmem a ateizmem. Afirmuje Boga. Zaprzecza Jego zaangażowaniu. Jest religią umysłu. Nie jest religią serca. Nie ma w nim modlitwy. Nie ma kultu. Nie ma wspólnoty. Jest filozofią. Jest światopoglądem. Wpłynął na powstanie Stanów Zjednoczonych. Wpłynął na rozdział Kościoła od państwa. Nie jest dziś powszechny. Ale jego wpływ pozostaje. Idea stwórcy, który nie ingeruje, jest wciąż atrakcyjna. Wyjaśnia wszechświat, nie wymagając wiary. Szanuje rozum. Szanuje naukę. To wiara oświecenia. To wiara zegarmistrza. To deizm.