Wniebowstąpienie to cielesne wstąpienie Chrystusa do nieba po Jego zmartwychwstaniu. Nastąpiło to czterdzieści dni po Wielkanocy. Jezus poprowadził swoich uczniów do Betanii. Pobłogosławił ich. Został uniesiony w górę. Obłok Go przyjął. Zniknął im z oczu. Uczniowie wrócili do Jerozolimy z wielką radością. Czekali na obiecanego Ducha Świętego.

Wniebowstąpienie jest opisane w Ewangelii Łukasza i Dziejach Apostolskich. Jest to kluczowe wydarzenie w historii chrześcijaństwa. Oznacza koniec ziemskiej posługi Jezusa. Oznacza początek jego niebiańskiego panowania. Zasiada po prawicy Boga. Wstawia się za wierzącymi. Powróci w ten sam sposób, w jaki wstąpił. Aniołowie powiedzieli uczniom: Ten Jezus, który został wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba.

Wniebowstąpienie w Piśmie Świętym

• Łukasz 24:50-53: Jezus wstępuje do Betanii.
• Dzieje Apostolskie 1:9-11: obłok Go przyjmuje.
• Marka 16:19: siedzi po prawicy Boga.
• Efezjan 1:20: zasiada po prawicy Boga.
• List do Hebrajczyków 4:14: przeszedł przez niebiosa.

Wniebowstąpienie nie jest odejściem. Jest przejściem. Jezus nie jest nieobecny. Jest obecny w nowy sposób. Jest zawsze ze swoim ludem. Zesłał Ducha Świętego. Umacnia Kościół. Króluje w niebie. Modli się za nas. Wniebowstąpienie jest pocieszeniem. Mówi, że nasze człowieczeństwo jest w niebie. Mówi, że nasz orędownik jest na tronie. Mówi, że nasza przyszłość jest bezpieczna. Wniebowstąpienie jest obietnicą. Obiecuje, że my również wstąpimy. Będziemy z Chrystusem tam, gdzie On jest. Zobaczymy Go twarzą w twarz. Będziemy dzielić Jego chwałę. Wniebowstąpienie nie jest końcem. Jest początkiem. Początkiem Kościoła. Początkiem misji. Początkiem nadziei. Chrystus wstąpił. Chrystus powróci. Chrystus jest Panem.