Trójkąt ekspozycji to model pokazujący, jak przysłona, czas otwarcia migawki i czułość ISO współdziałają ze sobą, aby określić ekspozycję. Zmiana jednego z nich powoduje konieczność zmiany drugiego, aby zachować tę samą jasność. Każdy z nich ma efekt uboczny. Przysłona wpływa na głębię ostrości. Czas otwarcia migawki wpływa na rozmycie ruchu. Czułość ISO wpływa na szum. Trójkąt nie jest prawem fizyki. To narzędzie edukacyjne, i to przydatne. Pomaga fotografom zrozumieć kompromisy związane z każdą decyzją dotyczącą ekspozycji.

Te trzy zmienne są mierzone w stopniach. Jeden stopień to podwojenie lub zmniejszenie o połowę ilości światła. Stopy przysłony to f/1,4, f/2, f/2,8, f/4 itd. Stopy czasu otwarcia migawki to 1/1000, 1/500, 1/250 itd. Stopy ISO to 100, 200, 400, 800 itd. Przesunięcie o jeden stopień w dowolnym kierunku zmienia ekspozycję dwukrotnie. Trójkąt pozwala zrównoważyć te zmiany. Jeśli potrzebujesz krótszego czasu otwarcia migawki, aby zamrozić ruch, możesz otworzyć przysłonę lub zwiększyć czułość ISO, aby to skompensować. Jeśli potrzebujesz większej głębi ostrości, możesz zmniejszyć przysłonę i wydłużyć czas otwarcia migawki lub zwiększyć czułość ISO.

Kompromisy w trójkącie

• Przysłona. Większa przysłona rozmywa tło.
• Prędkość migawki. Wolniejsze prędkości powodują rozmycie ruchu.
• ISO. Wyższe ISO powoduje zwiększenie szumu.

Trójkąt ekspozycji nie jest regułą. To mapa. Gdy już znasz teren, możesz zignorować mapę i fotografować na wyczucie.