W jaki sposób wzorzec aktywności neuronalnej staje się zapamiętaną twarzą lub wypowiedzianym zdaniem? Neurokognitywistyka zajmuje się tego typu zagadnieniami, łącząc operacje umysłowe z ich biologiczną implementacją w mózgu.

Dziedzina ta czerpie z psychologii eksperymentalnej, tworząc precyzyjne paradygmaty behawioralne, oraz z neuronauki, tworząc narzędzia do pomiaru lub manipulacji aktywnością mózgu – funkcjonalny rezonans magnetyczny, EEG, MEG, TMS oraz coraz bardziej inwazyjne rejestracje pacjentów chirurgicznych. Modele obliczeniowe pomagają wypełnić lukę między danymi neuronowymi a teorią poznawczą.

Główne tematy obejmują uwagę, systemy pamięci, język, podejmowanie decyzji i świadomość. Odkrycia udoskonaliły klasyczne koncepcje psychologiczne i wygenerowały nowe, oparte na mechanizmach neuronalnych. Zastosowania kliniczne obejmują zarówno lepsze zrozumienie zaburzeń rozwojowych, jak i projektowanie strategii rehabilitacji po urazach mózgu.

• Łączy procesy poznawcze z mechanizmami mózgowymi
• Wykorzystuje metody obrazowania, rejestrowania i stymulacji
• Łączy psychologię i neuronaukę
• Informuje zarówno o teorii, jak i praktyce klinicznej