Staccato oznacza granie krótkich i oderwanych nut, tak że każda z nich jest oddzielona krótką pauzą. Zapis nutowy to kropka umieszczona nad lub pod główką nuty. Dokładny stopień skrócenia zależy od tempa, stylu i instrumentu.

Artykulacja staccato tworzy wrażenie lekkości, precyzji lub rytmicznej energii. Kontrastuje z legato, w którym dźwięki są połączone. W różnych instrumentach środki techniczne uzyskiwania staccato różnią się: muzycy smyczkowi używają kontrolowanych pociągnięć smyczkiem, muzycy dęci używają języka, a pianiści szybko puszczają klawisze.

Kompozytorzy oznaczają staccato, aby nadać charakter i doprecyzować szybkie fragmenty. Przesadzone staccato może brzmieć urywanie, a niewystarczająca separacja może zaburzyć zamierzony efekt. Doświadczeni wykonawcy dostosowują długość dźwięków staccato tak, aby muzyka pozostała ekspresyjna, a nie mechaniczna.

• Krótki, oderwany styl gry
• Oznaczone kropką nad lub pod nutą
• Przeciwieństwo legato
• Tworzy lekkość i rytmiczną przejrzystość