Dzieci, które mówią goed zamiast went, stosują pewien wzorzec. Analogia to rozszerzenie wzorca strukturalnego z jednego zestawu form na inny na podstawie postrzeganego podobieństwa.

W językoznawstwie historycznym analogia normuje paradygmaty po tym, jak zmiana brzmienia doprowadziła do powstania nieregularności. W uczeniu się i codziennej kreatywności, mówiący posługują się analogią, aby wypełnić luki lub stworzyć nowe formy. Ta sama tendencja poznawcza wspiera metaforę i rozumowanie pozajęzykowe.

Zmiany analogowe oddziałują na zmiany dźwiękowe w różnych pokoleniach. Językoznawcy modelują je za pomocą wzorów proporcjonalnych i wzorców obliczeniowych. Pozostają one jednym z głównych motorów zmian morfologicznych.

• Rozszerzenie wzorca językowego poprzez podobieństwo
• Napędza regularyzację morfologiczną
• Działa w oparciu o naukę i zmiany historyczne
• Oddziałuje na zmiany dźwięku w czasie