Teksty wykorzystują zarówno spoiwo językowe, jak i sens logiczny. Spójność odnosi się do powiązań gramatycznych i leksykalnych, które łączą elementy tekstu, takie jak zaimki, spójniki, powtórzenia i elipsa.

Klasyczny inwentarz Hallidaya i Hasana obejmuje odniesienia, substytucje, elipsę, spójniki i spójność leksykalną. Te narzędzia pomagają czytelnikom śledzić uczestników i relacje między zdaniami. Spójność można zmierzyć względnie obiektywnie, spójności nie.

Nadużywanie wyraźnych znaczników spójności może sprawić, że proza ​​stanie się ciężka; niedostateczne ich użycie może sprawić, że czytelnicy będą mieli trudności. Nauczyciele języków obcych pracują nad narzędziami spójności, pomagając uczniom przejść od poprawności zdań do płynności na poziomie dyskursu. Narzędzia obliczeniowe wykrywają również cechy spójności jako wskaźniki jakości tekstu.

• Środki łączące język w tekście
• Zawiera odniesienia, spójniki i powiązania leksykalne
• Wspiera, ale nie gwarantuje spójności
• Nauczane na zaawansowanych kursach pisania i dyskursu