Wstępne szacunki strat to dopiero początek historii. Strata końcowa to całkowita kwota, która ostatecznie zostanie wypłacona z tytułu wszystkich roszczeń zgłoszonych w danym okresie ubezpieczeniowym lub roku wypadku, po zakończeniu wszystkich działań rozwojowych, ugód i odszkodowań.

Aktuariusze szacują straty ostateczne, wykorzystując metody trójkątów, modele częstotliwości i dotkliwości oraz własną ocenę. Różnica między bieżącymi stratami poniesionymi a szacowanymi stratami ostatecznymi to pozostały IBNR i rozwój rezerwy przypadku. Dokładne straty ostateczne wpływają na cenę, tworzenie rezerw i analizę rentowności.

Szacunki ostatecznych strat zmieniają się wraz z upływem terminu płatności roszczeń. Linie z długim ogonem mogą rozwijać się przez wiele lat; linie z krótkim ogonem szybko się stabilizują. Kierownictwo i organy regulacyjne obserwują, jak zmieniają się kolejne szacunki za ten sam okres, ponieważ stałe niekorzystne zmiany sygnalizują słabość rezerw lub cen.

• Całkowity koszt końcowy roszczeń za dany okres
• Oszacowane metodami aktuarialnymi
• Obejmuje wszystkie przyszłe płatności i korekty
• Podstawa ustalania cen i adekwatności rezerw