De eerste schattingen van de schade zijn slechts het begin. De uiteindelijke schade is het totale bedrag dat uiteindelijk zal worden uitgekeerd voor alle claims die voortvloeien uit een bepaalde polisperiode of een bepaald schadejaar, nadat alle ontwikkelingen, schikkingen en vergoedingen zijn afgerond.

Actuarissen schatten de uiteindelijke verliezen in met behulp van driehoeksmethoden, frequentie-ernstmodellen en subjectieve beoordelingen. Het verschil tussen de huidige geleden verliezen en de geschatte uiteindelijke verliezen is het resterende IBNR-bedrag en de ontwikkeling van de casusreserves. Nauwkeurige schattingen van de uiteindelijke verliezen zijn bepalend voor de prijsstelling, de reservering en de winstgevendheidsanalyse.

De uiteindelijke schaderamingen veranderen naarmate claims zich ontwikkelen. Langlopende schadelijnen kunnen zich over vele jaren ontwikkelen; kortlopende schadelijnen stabiliseren zich snel. Management en toezichthouders houden de ontwikkeling van opeenvolgende ramingen voor dezelfde periode nauwlettend in de gaten, omdat consistente negatieve ontwikkelingen wijzen op zwakkere reserves of prijsstelling.

• Definitieve totale kosten van schadeclaims voor een bepaalde periode
• Geschat met behulp van actuariële ontwikkelingsmethoden
• Inclusief alle toekomstige betalingen en verrekeningen.
• Basis voor prijsbepaling en reservetoereikendheid