W XIII wieku armie konne ze stepów zbudowały największe znane dotąd zwarte imperium lądowe. Imperium mongolskie, założone pod rządami Czyngis-chana, ostatecznie rozciągnęło się od Azji Wschodniej po Europę Wschodnią i Bliski Wschód.

Organizacja wojskowa, mobilność i gotowość do włączenia podbitych ludów napędzały szybką ekspansję. Imperium później rozpadło się na chanaty, jednak okres jedności ułatwił handel i komunikację w całej Eurazji wzdłuż szlaków zwanych czasem Pax Mongolica. Miasta zostały zniszczone; inne rozkwitły pod rządami nowych władców.

Źródła perskie, chińskie i europejskie odnotowują zarówno zniszczenia, jak i adaptacje administracyjne panowania mongolskiego. Historycy wciąż na nowo oceniają gospodarczy i kulturowy wpływ imperium, wykraczając poza dobrze znaną narrację militarną. Skala podbojów pozostaje bezprecedensowa w kontekście zwartych terytoriów.

• Największe w historii ciągłe imperium lądowe
• Założone przez Czyngis-chana w XIII wieku
• Ułatwiona wymiana między Euroazjatycką
• Później podzielony na chanaty regionalne