Po 1948 roku rząd Republiki Południowej Afryki ustanowił system prawny oparty na podziale rasowym. Apartheid podzielił ludność według rasy i ograniczył jej możliwości zamieszkania, pracy, nauki i przemieszczania się. Polityka ta miała na celu zapewnienie białej mniejszości kontroli nad ziemią, polityką i gospodarką.

Przepisy egzekwowały oddzielne osiedla, systemy przepustek i nierówne warunki dostępu do infrastruktury publicznej. Opór narastał poprzez strajki, bojkoty i walkę zbrojną, spotykając się z represjami ze strony państwa. Izolacja międzynarodowa i presja wewnętrzna narastały w latach 80.

Negocjacje na początku lat 90. doprowadziły do ​​pierwszych demokratycznych wyborów w 1994 roku i formalnego zniesienia ustawodawstwa apartheidu. Komisja Prawdy i Pojednania zbadała później naruszenia praw człowieka z tamtego okresu. Nierówności ekonomiczne i społeczne zakorzenione w tym systemie utrzymywały się długo po uchyleniu tych przepisów.

• System segregacji rasowej w Republice Południowej Afryki
• Obowiązywał prawnie od 1948 r. do początku lat 90. XX w.
• Ograniczenia w pobycie, przemieszczaniu się i prawach
• Zakończone poprzez negocjacje i transformację demokratyczną