Na 1948 legde de Zuid-Afrikaanse regering de rassenscheiding vast in een alomvattend rechtssysteem. Apartheid classificeerde de bevolking op basis van ras en beperkte waar mensen mochten wonen, werken, naar school gaan en zich bewegen. Het beleid was erop gericht de blanke minderheid de controle over land, politiek en economie te verschaffen.

Wetten legden gescheiden woonwijken, pasjessystemen en ongelijke toegang tot openbare voorzieningen op. Het verzet groeide door stakingen, boycotten en gewapende strijd, maar werd beantwoord met staatsrepressie. De internationale isolatie en de interne druk namen in de jaren tachtig toe.

Onderhandelingen begin jaren negentig leidden in 1994 tot de eerste democratische verkiezingen en de formele afschaffing van de apartheidswetgeving. De Waarheids- en Verzoeningscommissie onderzocht later de mensenrechtenschendingen uit die tijd. Economische en sociale ongelijkheden die in het systeem verankerd waren, bleven echter lang na de intrekking van de wetten bestaan.

• Systeem van rassenscheiding in Zuid-Afrika
• Wettelijk van kracht van 1948 tot begin jaren negentig.
• Beperkte verblijfs-, bewegings- en rechten
• Het is tot een einde gekomen door onderhandelingen en een democratische overgang.