Ukierunkowane ciśnienie podczas metamorfizmu przekształca minerały w równoległe płaszczyzny. Foliacja to płaska struktura w skałach metamorficznych. Rozciąga się ona od drobnej łupkowości łupków po grube pasma gnejsu.

Miki i inne minerały płytkowe układają się prostopadle do maksymalnego naprężenia ściskającego, nadając skale silnie preferowaną orientację. Gdy różnice w składzie chemicznym są również rozdzielone, powstaje pasmowość składu. Powierzchnie foliacji często stają się płaszczyznami osłabienia, które kontrolują sposób pękania skały.

Geolodzy terenowi wykorzystują foliację do interpretacji orientacji naprężeń w przeszłości oraz geometrii fałdów. W inżynierii skały foliowane mogą ulegać zniszczeniu wzdłuż tych płaszczyzn, w zboczach lub tunelach. Obecność i rodzaj foliacji są kluczowymi kryteriami klasyfikacji skał metamorficznych.

• Tkanina płaska w skale metamorficznej
• Spowodowane przez ukierunkowany nacisk
• Zakres od łupkowatego rozszczepienia do pasm gnejsowych
• Rejestruje orientację naprężeń z przeszłości