Limeryk to humorystyczny, pięciowersowy wiersz o ustalonym schemacie rymów i rytmie. Schemat jest zazwyczaj AABBA, z wersami pierwszym, drugim i piątym dłuższymi od wersów trzeciego i czwartego.

Forma ta kojarzona jest z nonsensem i lekką poezją. Edward Lear spopularyzował ją w XIX wieku i do dziś pozostaje nośnikiem dowcipu, gry słów i okazjonalnej sprośności. Skok metrum i trzask końcowego rymowanki sprzyjają komicznemu wyczuciu rytmu. Limeryki są łatwe do zapamiętania i naśladowania, co uczyniło je podstawą popularnej i okazjonalnej poezji.

Pomimo niskiej reputacji, dobrze skonstruowane limeryki wymagają kontroli rytmu i ostrego finału. Ograniczenia formy, podobnie jak w przypadku sonetu, mogą stymulować inwencję. Większość limeryków pozostaje ulotna; nieliczne osiągają status drugorzędnej klasyki dzięki samej pomysłowości lub łatwości zapamiętania.

Pięć wersów, żywiołowy rytm i rymowany, komiczny akcent tworzą limeryk.