Een limerick is een humoristisch gedicht van vijf regels met een vast rijmschema en ritme. Het patroon is meestal AABBA, waarbij de eerste, tweede en vijfde regel langer zijn dan de derde en vierde.

De limerickvorm wordt geassocieerd met nonsens en luchtige poëzie. Edward Lear populariseerde de vorm in de negentiende eeuw, en sindsdien is het een middel gebleven voor geestigheid, woordspeling en af ​​en toe een schunnige opmerking. Het ritmische ritme en de pakkende slotrijm stimuleren komische timing. Limericks zijn gemakkelijk te onthouden en na te doen, waardoor ze een vast onderdeel zijn geworden van populaire en gelegenheidsgedichten.

Ondanks hun bescheiden reputatie vereisen goed geschreven limericks beheersing van het ritme en een scherpe slotwending. De beperkingen van de vorm, net als die van het sonnet, kunnen de creativiteit stimuleren. De meeste limericks blijven vluchtig; een enkeling bereikt de status van kleine klassiekers door pure vindingrijkheid of gedenkwaardigheid.

Een limerick bestaat uit vijf regels, een levendig ritme en een rijmende, komische ontknoping.