Proof of Stake zastępuje kopanie stakingiem. Walidatorzy blokują monety jako zabezpieczenie i są wybierani do proponowania i poświadczania bloków. Im więcej obstawiasz, tym większa szansa na wybór. Jeśli walidujesz uczciwie, zdobywasz nagrody. Jeśli spróbujesz oszukać, tracisz część swojego zakładu. Ta kara nazywa się cięciem. Bezpieczeństwo wynika z ekonomii, a nie z kosztów energii elektrycznej. Atak na sieć kosztuje, a atakujący traci te pieniądze.

Ethereum przeszło na Proof of Stake we wrześniu 2022 roku. Merge zmniejszyło zużycie energii przez sieć o ponad 99%. Walidatory działają teraz na zwykłych serwerach, a nie na przemysłowych farmach wydobywczych. Inne łańcuchy Proof of Stake to Solana, Cardano, Avalanche i Polkadot. Każdy z nich ma własne zasady dotyczące walidatorów, wymagania dotyczące stakingu i harmonogramy nagród. Powszechnym zarzutem jest to, że Proof of Stake faworyzuje posiadaczy dużych kryptowalut. Im więcej monet posiadasz, tym więcej nagród zdobywasz. Taka koncentracja może prowadzić do plutokracji. Powszechnym argumentem jest to, że staking jest otwarty dla każdego, a delegowane staking pozwala na udział posiadaczy małych kryptowalut. Debata nie została rozstrzygnięta.

Podstawy dowodu udziału

• Walidatory — blokują monety, aby zabezpieczyć sieć
• Nagrody za staking — zdobywane za uczciwą walidację
• Cięcie — kara za złe zachowanie lub przestoje
• Delegowanie — przypisanie udziału do walidatora bez jego uruchamiania

Proof of Stake jest szybszy i bardziej ekologiczny niż Proof of Work. To, czy jest równie bezpieczny, jest przedmiotem nieustającej debaty.