Krytyka filmowa to analiza i ocena filmów przez profesjonalnych recenzentów. Nie jest to to samo, co recenzja, która jest przede wszystkim poradnikiem dla konsumenta. Krytyka sięga głębiej. Bada tematykę, styl, strukturę i kontekst kulturowy filmu. Umiejscawia film w tradycji, porównuje go z innymi dziełami i interpretuje jego znaczenie. Jest aktem interpretacji, a nie tylko osądu.

Krytyka filmowa ma długą historię. Wcześni krytycy, tacy jak Béla Balázs i Rudolf Arnheim, pisali o filmie jako o formie sztuki. Francuscy krytycy Nowej Fali, tacy jak André Bazin, François Truffaut i Jean-Luc Godard, sami stali się filmowcami. Pauline Kael, Roger Ebert i Andrew Sarris przybliżyli krytykę szerszej publiczności. Każdy z nich miał swój własny, niepowtarzalny głos i podejście. Niektórzy koncentrowali się na estetyce. Inni na polityce. Jeszcze inni na rozrywce.

Krytyka filmowa się zmienia. Tradycyjne gazety i magazyny zmniejszyły liczbę swoich recenzentów. Publikacje online, podcasty i wideoeseje wypełniły część tej luki. Rotten Tomatoes agreguje recenzje w jedną ocenę, co zdaniem niektórych sprowadza krytykę do liczby. Jednak poważna krytyka wciąż istnieje. Piszą ją ludzie, którzy kochają film i chcą go lepiej zrozumieć. To rozmowa o tym, co oznaczają filmy i dlaczego są ważne.