Kod SWIFT identyfikuje bank w przypadku międzynarodowych przelewów bankowych. Jest to ośmio- lub jedenastoznakowy kod, który wskazuje sieci SWIFT, gdzie ma skierować płatność. Pierwsze cztery znaki to kod banku. Kolejne dwa to kod kraju. Kolejne dwa to kod lokalizacji. Opcjonalne trzy ostatnie znaki identyfikują konkretny oddział. Kod nowojorskiej siedziby JPMorgan Chase to CHASUS33. W przypadku oddziału może to być CHASUS33XXX.

SWIFT to skrót od Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication (Stowarzyszenie na rzecz Światowej Międzybankowej Telekomunikacji Finansowej). Jest to spółdzielnia należąca do banków członkowskich, założona w 1973 roku i z siedzibą w Belgii. SWIFT nie jest systemem płatniczym, lecz systemem przesyłania wiadomości. Wysyła polecenia między bankami, które następnie rozliczają środki za pośrednictwem rachunków korespondencyjnych. Sieć przesyła ponad 40 milionów wiadomości dziennie o wartości bilionów dolarów.

Kody SWIFT, nazywane również kodami BIC, oznaczają kod identyfikacyjny banku. Są one używane do przelewów międzynarodowych, transakcji walutowych i finansowania handlu. Aby wysłać pieniądze za granicę, potrzebny jest kod SWIFT banku odbiorcy, jego numer IBAN lub numer konta oraz imię i nazwisko oraz adres. Pojedynczy błąd może opóźnić lub błędnie przekierować płatność.

SWIFT został wciągnięty w geopolitykę. W 2022 roku Unia Europejska i Stany Zjednoczone odłączyły kilka rosyjskich banków od SWIFT po inwazji na Ukrainę. To odcięło je od większości płatności międzynarodowych. Ten krok pokazał, jak ważną rolę odgrywa SWIFT w globalnym systemie finansowym i jak bardzo jest podatny na presję polityczną.