De doop is het christelijke inwijdingsritueel met water in het geloof. Het symboliseert reiniging van de zonde en een nieuw leven in Christus. Jezus werd door Johannes in de Jordaan gedoopt. Hij droeg zijn volgelingen op te dopen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. De doop wordt door de meeste christelijke denominaties beoefend. De wijze en betekenis ervan variëren.

Sommige kerken dopen baby's. Zij zien de doop als een teken van het verbond, vergelijkbaar met de besnijdenis in het Oude Testament. Andere kerken dopen alleen gelovigen. Zij zien de doop als een openbare geloofsbelijdenis. Ook de wijze van dopen verschilt. Bij onderdompeling wordt de gelovige volledig ondergedompeld. Bij besprenkeling wordt het water eroverheen gegoten. Bij besprenkeling gaat het om de hoeveelheid water, maar om de betekenis. De doop verbindt de gelovige met de dood, begrafenis en opstanding van Jezus.

De doop volgens de Schrift

• Matteüs 28:19: Doop alle volken.
• Handelingen 2:38: bekeer u en laat u dopen.
• Romeinen 6:4: met hem begraven in de doop.
• 1 Petrus 3:21: De doop redt u.
• Galaten 3:27: bekleed met Christus.

De doop is een sacrament. Het is een middel tot genade. Het is een zichtbaar teken van een onzichtbare werkelijkheid. Het water is gewoon. De betekenis is buitengewoon. Het markeert een nieuw begin. Het markeert een dood en een opstanding. Het markeert een nieuwe identiteit. De gedoopte is nu in Christus. Hij of zij is deel van zijn lichaam. Hij of zij is lid van zijn familie. De doop is geen magisch ritueel. Het vereist geloof. Het vereist bekering. Het vereist een leven van discipelschap. Maar het is de deur. Het is het toegangspunt. Het is het begin van de christelijke reis. En het is een gebod. Jezus zei: doe het. Dus de kerk doet het. In elk land. In elke taal. In elke generatie. De doop is de gehoorzaamheid van de kerk. Het is de vreugde van de gelovige.