Een patiënt die vloeiend kan spreken maar gesproken taal niet begrijpt, of die één kant van de ruimte negeert, onthult de specifieke bijdragen van verschillende hersengebieden. Neuropsychologie bestudeert de relaties tussen hersenfunctie en gedrag, met name de effecten van hersenschade of -ziekte.

Klassieke casestudies en groepsonderzoek hebben functies zoals taal, geheugen, ruimtelijke aandacht en executieve functies gekoppeld aan specifieke neurale systemen. De moderne neuropsychologie combineert zorgvuldige gedragstesten met structurele en functionele beeldvorming. Deze diagnostiek helpt bij het stellen van diagnoses, het plannen van revalidatie en het volgen van herstel of achteruitgang.

Het vakgebied vormt een brug tussen neurologie en psychologie. Bevindingen bij patiënten met hersenbeschadigingen blijven bijdragen aan theorieën over normale cognitie, terwijl vooruitgang in beeldvormingstechnieken het scala aan vragen dat gesteld kan worden, vergroot. Klinische neuropsychologen werken in ziekenhuizen, revalidatiecentra en onderzoeksinstellingen. Hun gegevens herinneren ons eraan dat de geest datgene is wat de hersenen doen.

• Het legt een verband tussen hersenfunctie, gedrag en cognitie.
• Het boek is sterk gebaseerd op de effecten van hersenletsel en -ziekte.
• Combineert gedragstesten met beeldvorming.
• Geeft richting aan diagnose, revalidatie en theorievorming.