Taal is een systeem van gesproken, geschreven of gebarensymbolen en de regels voor het combineren ervan om betekenis over te brengen. Het is een bepalend kenmerk van het menselijk denkvermogen en maakt de overdracht van kennis tussen generaties en culturen mogelijk.

Taal kent verschillende structuurlagen: fonemen (basisklanken), morfemen (kleinste betekeniseenheden), syntaxis (regels voor het combineren van woorden), semantiek (betekenis) en pragmatiek (sociaal gebruik). De studie van taal in de psychologie richt zich op verwerving, begrip en productie, en op de relatie tussen taal en denken. Belangrijke debatten gaan over de vraag of taal aangeboren of aangeleerd is en of het het denken vormgeeft (de Sapir-Whorf-hypothese).

Taalniveaus

• Fonemen: de basisklanken van spraak.
• Morfemen: de kleinste betekenisvolle eenheden
• Syntaxis: grammaticale regels
• Semantiek: betekenis
• Pragmatiek: sociaal gebruik