Binnen het traditionele politieke spectrum geeft rechts de voorkeur aan traditie, gevestigde instellingen, sociale orde en staat het sceptisch tegenover egalitaire hervormingen. De precieze prioriteiten verschillen per land en variëren van vrijemarktliberalisme tot religieus of nationalistisch conservatisme.

Rechtse partijen verdedigen doorgaans privébezit, nationale soevereiniteit en traditionele maatschappelijke normen. Ze kunnen hiërarchische instellingen steunen en zich verzetten tegen snelle culturele veranderingen. Er bestaan ​​interne spanningen tussen marktgerichte en traditionalistische facties, en tussen gematigde conservatieven en meer radicale rechtse bewegingen.

De electorale kracht van rechts berust vaak op coalities van zakelijke belangen, cultureel conservatieve kiezers en regio's die zich achtergesteld voelen door economische of demografische veranderingen. Critici associëren rechts met ongelijkheid en uitsluiting; aanhangers associëren het met stabiliteit, welvaart en culturele continuïteit. Net als bij links verschuift de grens van het respectabele rechts met de politieke omstandigheden.

• Een oriëntatie die traditie en orde bevoordeelt.
• Beschermt eigendommen en gevestigde instellingen.
• Omvat zowel marktgerichte als traditionalistische stromingen.
• Concurreert met overgebleven gelijkheid en verandering.