Visgerei is zelden perfect selectief. Naast de beoogde vissoorten vangen netten, longlines en sleepnetten vaak ook zeezoogdieren, zeevogels, schildpadden en niet-commerciële vissoorten. Deze onbedoelde bijvangst wordt stroperij genoemd.

Een deel van de bijvangst wordt op zee teruggegooid, vaak dood of stervend; een ander deel wordt behouden en verkocht. De ecologische kosten kunnen hoog zijn, vooral voor soorten die zich langzaam voortplanten, zoals haaien, roggen en albatrossen. Sommige visserijen hebben in het verleden meer biomassa teruggegooid dan ze hebben behouden, wat heeft geleid tot hervormingen in het beheer.

Technische oplossingen omvatten apparaten die schildpadden weren, vogelafschriklijnen, cirkelhaken en realtime ruimtelijke afschermingen. Certificeringsprogramma's en importregelgeving vereisen steeds vaker aantoonbare verminderingen van bijvangst. Monitoring door middel van waarnemers en elektronische systemen is essentieel om de vooruitgang te meten. Volledige eliminatie is moeilijk, maar aanzienlijke verminderingen zijn haalbaar met de bestaande instrumenten en stimuleringsmaatregelen.

• Niet-doelsoorten die tijdens het vissen zijn gevangen.
• Kan zoogdieren, vogels, schildpadden en vissen omvatten.
• Vaak worden ze dood of stervend weggegooid.
• Verminderd door aanpassingen aan de versnellingsbak en het beheer.