De immuuncellen die in de hersenen voorkomen, zijn microglia. Ze controleren het weefsel voortdurend met beweeglijke uitlopers en staan ​​klaar om te reageren op letsel, infecties of de aanwezigheid van abnormale eiwitten. In rusttoestand spelen ze ook een rol bij het snoeien van synapsen en het verfijnen van neurale circuits tijdens de ontwikkeling en op volwassen leeftijd.

Wanneer geactiveerd, kunnen microgliacellen afvalstoffen fagocyteren, ontstekingsbevorderende cytokinen vrijgeven en andere immuuncellen rekruteren. Deze reactie is meestal beschermend, maar chronische of overmatige activering draagt ​​bij aan de pathologie van neurodegeneratieve ziekten, beroertes en traumatisch letsel. Microgliacellen ontstaan ​​uit dooierzakvoorlopercellen en vormen een zelfvernieuwende populatie die verschilt van perifere macrofagen.

Moderne genetische en beeldvormende technieken hebben aangetoond dat microglia zeer dynamisch en heterogeen zijn. Hun dubbele rol in de afweer en in het normale onderhoud van de hersenen maakt ze belangrijke doelwitten voor therapeutische interventie bij een groeiend aantal neurologische aandoeningen.

Een enkele microgliale cel kan contact leggen met meerdere synapsen en tegelijkertijd de lokale omgeving in de gaten houden op mogelijke bedreigingen.