Een routingnummer is een negencijferige code die een bank in de Verenigde Staten identificeert. Het staat vermeld op cheques, stortingsbewijzen en in internetbankieren. Het wordt gebruikt om elektronische betalingen, zoals automatische incasso's en ACH-overboekingen, naar de juiste bank te routeren. Zonder dit nummer zou het betalingssysteem niet weten waar het geld naartoe moet worden gestuurd.

Het nummer heeft een bepaalde structuur. De eerste twee cijfers identificeren het district van de Federal Reserve. De volgende vier cijfers identificeren de specifieke bank. Het laatste cijfer is een controlecijfer, berekend op basis van de andere cijfers, waarmee software typefouten kan opsporen. De American Bankers Association (ABA) kent routingnummers toe en beheert het register. Een bank kan meerdere routingnummers hebben voor verschillende doeleinden, zoals papieren cheques, elektronische overboekingen en bankoverschrijvingen.

Een routingnummer is niet hetzelfde als een rekeningnummer. Het routingnummer identificeert de bank. Het rekeningnummer identificeert de specifieke rekening. Beide zijn nodig voor een elektronische overschrijving. Op een cheque is het routingnummer de eerste reeks cijfers onderaan, gevolgd door het rekeningnummer en het chequenummer.

Bankcodes zijn openbaar, in tegenstelling tot rekeningnummers. Ze staan ​​op cheques afgedrukt en worden gepubliceerd op de websites van banken. Maar fraudeurs gebruiken ze om valse cheques en phishing-e-mails te maken. Klanten moeten elk verzoek om bankgegevens controleren en nooit rekeningnummers of wachtwoorden delen in reactie op ongevraagde berichten.