Ubezpieczyciele pierwotni często chcą zapewnić ochronę jedynie przed dużymi stratami. Reasekuracja nadwyżki strat to nieproporcjonalne rozwiązanie, w którym reasekurator wypłaca odszkodowanie, gdy strata lub suma strat z jednego zdarzenia przekroczy z góry ustaloną kwotę zatrzymaną przez cedenta.

Ubezpieczenie może być naliczane od ryzyka, chroniąc pojedyncze polisy o dużej wartości, lub na zdarzenie, chroniąc przed akumulacją z pojedynczego zdarzenia, takiego jak burza. Limit reasekuratora przekracza kwotę zatrzymania i może podlegać rocznej sumie. Składka jest zazwyczaj ustalona na podstawie stałej kwoty lub stawki od składki cedenta.

Ponieważ reasekurator nie partycypuje w każdej małej stracie, nadwyżka strat jest skutecznym sposobem na zakup ochrony katastroficznej lub z wysokim limitem. Sformułowanie zatrzymania, definicja wystąpienia szkody oraz wszelkie postanowienia dotyczące ostatecznej straty netto determinują sposób obliczania odzysków po złożonym zdarzeniu.

• Reasekuracja, która wypłaca ponad kwotę retencji
• Nieproporcjonalne dzielenie się ryzykiem
• Może dotyczyć ryzyka lub zdarzenia
• Skuteczne w przypadku katastrof i ochrony dużych linii