Dağıtım şebekesi, elektriğin yolculuğunun son aşamasıdır. Elektriği trafo merkezlerinden evlere, dükkanlara ve fabrikalara taşır. İletim şebekesi otoyol sistemi ise, dağıtım şebekesi yerel sokaklardır. Genellikle 35 kilovoltun altında, daha düşük voltajlarda çalışır.

Şebeke, transformatörler, direkler, teller ve sayaçlardan oluşur. Dağıtım transformatörü, besleme hattından gelen voltajı binalar için güvenli bir seviyeye düşürür. Havai hatlar banliyölerde ve kırsal alanlarda yaygındır. Yeraltı kabloları yoğun şehirlerde hakimdir. Yerleşim, güvenilirliği ve maliyeti şekillendirir. Yeraltı daha güvenlidir ancak kurulumu ve onarımı çok daha pahalıdır.

Dağıtım değişiyor. Çatıdaki güneş panelleri elektriği tekrar şebekeye gönderiyor. Elektrikli araçlar yüksek yük çekiyor. Şebekenin uç noktalarındaki bataryalar enerjiyi depoluyor ve serbest bırakıyor. Bu akışlar orijinal tasarımın bir parçası değildi. Elektrik şirketleri transformatörleri modernize ediyor, sensörler ekliyor ve akıllı sayaçlar kullanıyor. Şebeke iki yönlü bir yol haline geliyor.

Ana bileşenler

• Trafo merkezleri
• Dağıtım transformatörleri
• Direkler ve teller
• Akıllı sayaçlar
• Dağıtılmış enerji kaynakları