Memnuniyet, kişinin içinde bulunduğu koşullardan duyduğu huzurlu bir tatmin halidir. Mutlulukla aynı şey değildir. Mutluluk koşullara bağlıdır. Memnuniyet ise tutuma bağlıdır. Memnun bir kişi zorluk içinde bile tatmin olabilir. Memnuniyetsiz bir kişi ise bolluk içinde bile mutsuz olabilir. Memnuniyet bir erdemdir. Öğrenilir. Uygulanır.

Havari Pavlus kanaatkarlık hakkında yazdı. Her durumda kanaatkar olmayı öğrendiğini söyledi. Hem alçalma hem de bolluk içinde yaşamayı biliyordu. Kendisini güçlendiren Mesih sayesinde her şeyi yapabiliyordu. Kanaatkarlık pasiflik değildir. Teslimiyet de değildir. Güvendir. Tanrı'nın sağlayacağına inanmaktır. Olanı kabul etmektir. Kıskançlık ve açgözlülükten kurtulmaktır.

Kutsal yazılarda memnuniyet

• Filipililer 4:11-13: Kanaatkar olmayı öğrendiler.
• 1 Timoteos 6:6: Kanaatkârlıkla birleşmiş dindarlık büyük kazançtır.
• İbraniler 13:5: Sahip olduklarınızla yetinin.
• Mezmur 23: Rab benim çobanımdır, hiçbir şeyim eksik olmaz.
• Özdeyişler 19:23: Rab korkusu, huzura götürür.

Memnuniyet, kültürün karşıt bir noktasıdır. Reklamlar bize daha fazlasına ihtiyacımız olduğunu söyler. Sosyal medya bize eksikliklerimizi gösterir. Karşılaştırma, hoşnutsuzluğa yol açar. Memnuniyet ise buna direnir. Şöyle der: Bu yeterlidir. Şöyle der: İhtiyacım olan her şeye sahibim. Şöyle der: Minnettarım. Memnuniyet, kayıtsızlık değildir. Büyümeyi bırakmak anlamına gelmez. İhtiyacımız olmayan şeyler için çabalamayı bırakmak anlamına gelir. Sahip olduklarımızın tadını çıkarmak anlamına gelir. Gelecek için Tanrı'ya güvenmek anlamına gelir. Memnuniyet bir hediyedir. Aynı zamanda bir disiplindir. Geliştirilmesi gerekir. Seçilmesi gerekir. Huzurlu bir yaşamın sırrıdır. Pavlus bunu öğrendiğini söyledi. Biz de öğrenebiliriz.