Manastır yaşamı, keşişlerin topluluk halinde yaşadığı dini bir yaşam biçimidir. Kelime, Yunanca "monachos" kelimesinden gelir ve "yalnız" anlamına gelir. Keşişler dünyadan çekilirler. Kendilerini duaya adarlar. Kendilerini çalışmaya adarlar. Kendilerini öğrenmeye adarlar. Kendilerini itaate adarlar. Kendilerini yoksulluğa adarlar. Kendilerini iffete adarlar. Kendilerini topluluğa adarlar. Kendilerini Tanrı'ya adarlar. Kendilerini manastır yaşamına adarlar.

Manastır yaşamı birçok dinde bulunur. Hristiyanlıkta, 3. yüzyılda Mısır'da başladı. Büyük Antonius ilk keşişti. Çölde yaşadı. Dua etti ve oruç tuttu. Şeytanlarla savaştı. Başkalarına ilham verdi. Pachomius ilk manastırları kurdu. Basil ilk manastır kurallarını yazdı. Benediktus, Aziz Benediktus Kuralı'nı yazdı. Bu, Batı'da standart haline geldi. Dua, çalışma ve topluluğu vurguladı. İstikrarı, itaati ve dönüşümü vurguladı. Misafirperverliği, alçakgönüllülüğü ve sevgiyi vurguladı. Manastır yaşamını vurguladı.

Dinlerde manastır yaşamı

• Hristiyanlık: Benediktinler, Fransiskenler, Dominikenler, Cizvitler.
• Budizm: keşişler ve rahibeler, meditasyon, ilkeler.
• Hinduizm: sannyasa, feragat, aşramlar.
• Jainizm: keşişler ve rahibeler, ahimsa (şiddetsizlik), çilecilik.
• İslam: Sufi emirleri, zaviyeler, zikir.
• Taoizm: manastırlar, bekârlık, meditasyon.

Manastır hayatı radikal bir bağlılıktır. Feragat hayatıdır. Adanmışlık hayatıdır. Disiplin hayatıdır. Dua hayatıdır. Çalışma hayatıdır. Öğrenme hayatıdır. İtaat hayatıdır. Yoksulluk hayatıdır. Bekâret hayatıdır. Topluluk hayatıdır. Tanrı hayatıdır. Manastır hayatıdır. Keşiş dünyayı terk eder. Manastıra girer. Yemin eder. Cübbe giyer. Kurallara uyar. Saat dualarını eder. Elleriyle çalışır. Kutsal yazıları inceler. Topluluğa hizmet eder. Tanrı'yı ​​arar. Tanrı'yı ​​bulur. Tanrı olur. Kutsal olur. Aziz olur. Keşiş olur. Manastır hayatı olur. Ora et labora. Dua et ve çalış. İşte slogan budur. İşte kural budur. İşte hayat budur. İşte manastır hayatı budur.