Fark eşiği, bir kişinin güvenilir bir şekilde algılayabileceği iki uyaran arasındaki en küçük farktır. Buna ayrıca "en küçük fark" veya kısaca "jnd" de denir.

Ernst Weber, fark eşiğinin sabit bir miktar değil, orijinal uyaranın sabit bir oranı olduğunu gözlemlemiştir. Bir sırt çantasının ağırlığındaki artışı fark etmek için, eklenen yükün mevcut ağırlığın belirli bir yüzdesi olması gerekir; hafif bir çanta için açıkça görülebilen aynı mutlak artış, ağır bir çanta için algılanamaz. Bu ilişki Weber yasası olarak bilinir. Tam oran, duyusal modaliteler ve yoğunluk aralıklarına göre değişir.

Modern psikofizik, yanıt yanlılığını hesaba katan dikkatli yöntemlerle fark eşiğini ölçer. Sinyal algılama yaklaşımları, gerçek duyarlılığı gözlemcinin bir farkı bildirme isteğinden ayırır. Pratik uygulamalar ürün tasarımında, kalite kontrolünde ve ekranların ve ses ekipmanlarının kalibrasyonunda ortaya çıkar.

Fark eşiği, fark edilen değişim ile farkında olunmadan geçen değişim arasındaki sınırı belirler.