De verschilgrens is het kleinste verschil tussen twee stimuli dat een persoon betrouwbaar kan waarnemen. Het wordt ook wel het net waarneembare verschil, of jnd, genoemd.

Ernst Weber observeerde dat de verschildrempel geen vast bedrag is, maar een constant percentage van de oorspronkelijke stimulus. Om een ​​toename in het gewicht van een rugzak op te merken, moet de toegevoegde belasting een bepaald percentage van het bestaande gewicht bedragen; dezelfde absolute toevoeging die duidelijk merkbaar is bij een lichte rugzak, is onmerkbaar bij een zware. Deze relatie staat bekend als de wet van Weber. Het exacte percentage varieert per sensorische modaliteit en intensiteitsbereik.

De moderne psychofysica meet de verschildrempel met zorgvuldige methoden die rekening houden met responsbias. Signaaldetectiemethoden scheiden de werkelijke gevoeligheid van de bereidheid van de waarnemer om een ​​verschil te rapporteren. Praktische toepassingen zijn te vinden in productontwerp, kwaliteitscontrole en de kalibratie van beeldschermen en audioapparatuur.

De verschilgrens markeert de grens tussen een verandering die wordt opgemerkt en een verandering die onopgemerkt voorbijgaat.