Próg różnicowy to najmniejsza różnica między dwoma bodźcami, jaką człowiek może wiarygodnie wykryć. Nazywa się go również różnicą ledwo zauważalną, czyli JND.

Ernst Weber zauważył, że próg różnicowy nie jest stałą wartością, lecz stałym udziałem pierwotnego bodźca. Aby zauważyć wzrost ciężaru plecaka, dodane obciążenie musi stanowić określony procent ciężaru istniejącego; ten sam bezwzględny przyrost, który jest oczywisty dla lekkiego plecaka, jest niewykrywalny dla ciężkiego. Zależność ta znana jest jako prawo Webera. Dokładna proporcja zmienia się w zależności od modalności sensorycznej i zakresów intensywności.

Współczesna psychofizyka mierzy próg różnicowy za pomocą starannych metod, uwzględniających błąd odpowiedzi. Metody detekcji sygnału oddzielają rzeczywistą wrażliwość od gotowości obserwatora do zgłoszenia różnicy. Praktyczne zastosowania pojawiają się w projektowaniu produktów, kontroli jakości oraz kalibracji wyświetlaczy i sprzętu audio.

Próg różnicowy wyznacza granicę między zauważalną zmianą a zmianą, która przechodzi poza naszą świadomością.