Beyincik, kafatasının arkasında, oksipital lobların altında yer alan "küçük beyin"dir. Mütevazı boyutuna rağmen, beynin geri kalanının toplamından daha fazla nöron içerir ve bu nöronlar oldukça düzenli bir devre yapısında düzenlenmiştir.

Klasik rolü, istemli hareketlerin koordinasyonu, duruş ve dengenin korunması ve motor çıktının düzeltilmesidir. Hasar görmesi, felç olmaksızın ataksiye (dengesiz yürüyüş, istemli titreme ve hızlı ardışık hareketlerde zorluk) neden olur. Beyincik ayrıca motor öğrenmeye de katılır; sinir sisteminin hata geri bildirimine dayanarak hareketleri ayarlamasına yardımcı olur. Daha yeni kanıtlar, motor rolü birincil olsa da, bazı bilişsel ve duygusal işlevlerde de rol oynadığını göstermektedir.

Vücudun pozisyonu ve devam eden hareketlerin ilerleyişi hakkındaki duyusal bilgiler beyincik'e akar; beyincik, amaçlanan eylemi gerçek sonuçla karşılaştırır ve düzeltici sinyaller gönderir. Bu süreç büyük ölçüde bilinçsizdir. Bir piyanistin parmakları tuşlara tam olarak bastığında veya bir yürüme engelli kişi tökezledikten sonra kendine geldiğinde, beyincik sürekli kalibrasyonunu gerçekleştirmiştir.

Beyincik, zarif ve zamanında gerçekleşen hareketleriyle öne çıkar.