Mahkemeler, kendilerine usulüne uygun olarak sunulan delillere dayanarak davaları karara bağlar. Delil, tartışmalı gerçekleri kanıtlamak veya çürütmek için sunulan bilgilerdir; tanıklıklar, belgeler, fiziksel nesneler ve gösterici materyallerdir.

Delil kuralları, güvenilirliği ve adaleti sağlamak için ilgili olma, duyum, karakter, ayrıcalıklar ve uzman görüşü gibi konuları düzenler. Hakimler itirazlar hakkında karar verir ve jürilere neleri dikkate alabilecekleri konusunda talimat verir. Yasadışı aramalar veya zorla alınan ifadeler, ikna edici olsa bile delilleri kabul edilemez hale getirebilir.

Avukatlar, deliller ve tanık sorgulamaları yoluyla kayıtlar oluştururlar. Temyiz mahkemeleri, delil kararlarının sonucu etkileyip etkilemediğini inceler. Delil hukukuna hakimiyet, temel bir yargılama becerisidir çünkü aynı temel olay, karar vericinin duymasına izin verilenlere bağlı olarak çok farklı görünebilir.

• Gerçekleri kanıtlamak veya çürütmek amacıyla sunulan bilgiler
• Tanık ifadelerini, belgeleri ve nesneleri içerir.
• Kabul edilebilirlik kurallarına tabidir.
• Araştırmacının dikkate alabileceği hususları şekillendirir.