Taşıma sonunda sona erer ve parçacıklar durur. Çökeltme ise su, rüzgar, buz veya yerçekimi ile tortunun birikmesidir. Bu, taşıyıcı ortamın enerjisi, parçacıkları hareket halinde tutmak için gereken eşiğin altına düştüğünde meydana gelir.

Nehirler, kanallara çakıl, taşkın ovalarına ise çamur bırakır. Rüzgar, kumdan kum tepeleri oluşturur. Buzullar, morenlere buzul tortusu bırakır. Derin denizde, ince parçacıklar yavaşça çökelerek çamur oluşturur. Her ortam, jeologların eski tortuları yorumlamak için kullandığı karakteristik dokular ve yapılar üretir.

Biriktirme, yer şekillerini ve nihayetinde tortul kayaçları oluşturur. Biriktirme oranları, anlık moloz akıntıları şeklinde dökülmelerden, derin deniz kilinin yavaş birikimine kadar değişir. Biriktirme süreçlerini anlamak, geçmiş manzaraların yeniden oluşturulmasına ve petrol rezervleri veya yeraltı su kaynakları gibi kaynakların nerede bulunabileceğinin tahmin edilmesine olanak tanır.

• Çökeltilerin yerleşmesi ve birikmesi
• Taşıma enerjisi azaldığında meydana gelir.
• Özgün tortul yapılar oluşturur.
• Sedimanter kayaç oluşumuna doğru ilk adım