Paris Anlaşması, iklim değişikliği konusunda uluslararası bir antlaşmadır. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi kapsamında 2015 yılında 196 taraf ülke tarafından kabul edilmiştir. Amacı, küresel ısınmayı sanayi öncesi seviyelere kıyasla 2 derece Celsius'un oldukça altında, tercihen 1,5 derece Celsius'ta sınırlandırmaktır.

Bu anlaşma, önceki anlaşmalardan farklı işliyor. Yukarıdan belirlenen bağlayıcı hedefler yerine, her ülke kendi iklim planını sunuyor; buna ulusal olarak belirlenmiş katkı deniyor. Ülkeler bu planları beş yılda bir güncelliyor. Amaç, zaman içinde hedefleri kademeli olarak yükseltmek. Küresel bir değerlendirme, kolektif ilerlemeyi ölçüyor.

Paris Anlaşması'nın güçlü ve zayıf yönleri var. Kyoto Protokolü'nün aksine, neredeyse her ülkeyi müzakere masasına getirdi. Esnek olması katılımı teşvik ediyor. Ancak yaptırım gücü eksik. Ülkeler hedeflerine ulaşamayabilir ve bunun için herhangi bir ceza almayabilirler. Mevcut taahhütler 1,5 derecelik hedefe ulaşmaktan uzak kalıyor. Anlaşma bir çerçeve sunuyor. Başarılı olup olmayacağı siyasi iradeye bağlı.

Başlıca özellikler

• Isınmayı 2°C'nin oldukça altında tutun.
• Ulusal olarak belirlenmiş katkılar
• Beş yıllık değerlendirme döngüleri
• Küresel durum değerlendirmesi
• Bağlayıcı yaptırım yok