Bir karakter bir şeye bakar. Sonraki çekim, karakterin ne gördüğünü gösterir. Bu, bakış açısı çekimi veya POV'dur. İzleyiciye karakterin neye baktığını, karakterin bakış açısından gösterir. Bu, özdeşleşme, gerilim ve sürükleyicilik yaratır. İzleyici, karakterin gözlerinden görür. Karakterin deneyimini paylaşır. Sinemadaki en güçlü araçlardan biridir.

Bakış açısı çekimi (POV çekimi) genellikle korku filmlerinde kullanılır. Katil kurbanı takip eder ve kamera katilin gözleri olur. İzleyici kurbanı katilin bakış açısından görür ve bu da dehşet duygusu yaratır. Aksiyon filmlerinde, kahraman koşarken, zıplarken ve dövüşürken kamera onun gözleri olur. Dramada ise, karakter sevdiği birine, bir mektuba veya bir anıya bakarken kamera onun gözleri olur. Bakış açısı çekimi samimiyet yaratır. İzleyiciyi karakterin içine yerleştirir.

Bakış açısı çekimi genellikle karakterin bakış açısını gösteren bir çekimle başlar. Bu çekim, bakış açısının kime ait olduğunu belirler. Ardından bakış açısı çekimi, karakterin ne gördüğünü gösterir. Bu sekansa karşılıklı çekim deseni denir. Film dilinin temel bir tekniğidir. Bakış açısı çekimi her zaman birebir değildir. Karakterin hayal ettiklerini veya hatırladıklarını gösteren öznel olabilir. Sarhoş veya uyuşturucu etkisindeki bir bakış açısını gösteren çarpıtılmış olabilir. Bir karakterin dünyaya abartılı bakış açısını gösteren komedi amaçlı da kullanılabilir. Bakış açısı çekimi, karakterin zihnine açılan bir penceredir.