Geschillen over de betekenis en toepassing van een grondwet worden opgelost door middel van het grondwettelijk recht. Deze rechtsleer vloeit voort uit rechterlijke uitspraken, wetenschappelijke interpretaties en soms ook uit de wetgevingspraktijk.

Rechtbanken beslissen of wetten, uitvoerende maatregelen of uitspraken van lagere rechtbanken voldoen aan de grondwettelijke vereisten. Belangrijke rechtszaken kunnen rechten herdefiniëren, de machtsverhoudingen tussen de verschillende staatsmachten veranderen of de relatie tussen de centrale en regionale overheden beïnvloeden. De intensiteit van de rechterlijke toetsing verschilt per rechtssysteem; sommige grondwetten geven rechtbanken expliciet bevoegdheden, terwijl andere meer aan politieke processen overlaten.

Grondwettelijk recht is zowel technisch als politiek. Juristen discussiëren over de tekst, de geschiedenis, de structuur en de jurisprudentie. De uitkomsten beïnvloeden de praktische reikwijdte van vrijheid van meningsuiting, gelijkheid, strafvordering en overheidsmacht. Voortdurende rechtszaken en commentaren houden de betekenis van de grondwet in beweging, zelfs wanneer de formele tekst ongewijzigd blijft.

• Een geheel van wetten ter interpretatie van een grondwet.
• Voornamelijk ontwikkeld door rechterlijke uitspraken.
• Bepaalt de geldigheid van gewone wetten en besluiten.
• Vormt rechten en institutioneel evenwicht.