Muzyka klasyczna odnosi się do tradycji zachodniej muzyki artystycznej, która rozwijała się od średniowiecza do czasów współczesnych, przy czym szczególny rozkwit przypadł na lata 1750–1820. Kładzie ona nacisk na zapis nutowy, złożone formy oraz równowagę melodii, harmonii i struktury.

Repertuar obejmuje symfonie, koncerty, opery, utwory kameralne i solowe. Kompozytorzy tacy jak Bach, Mozart, Beethoven i późniejsi artyści stworzyli spójną literaturę, którą wykonawcy interpretują do dziś. Praktyka wykonawcza, instrumenty historyczne i edycje naukowe nieustannie odświeżają tę tradycję.

Muzyka klasyczna wymaga długotrwałego szkolenia technicznego i interpretacyjnego. Publiczność ceni jej emocjonalny rozmach, formalną klarowność i możliwość głębokiego słuchania. Choć czasami jest porównywana z gatunkami popularnymi, wciąż chłonie wpływy i zleca nowe utwory, które poszerzają jej granice.

Sale koncertowe, konserwatoria i studia nagrań podtrzymują tę tradycję i pozwalają jej się rozwijać.