Klassieke muziek verwijst naar de traditie van westerse kunstmuziek die zich ontwikkelde vanaf de middeleeuwen tot heden, met een bijzondere bloeiperiode tussen ongeveer 1750 en 1820. De nadruk ligt op geschreven notatie, complexe vormen en een evenwicht tussen melodie, harmonie en structuur.

Het repertoire omvat symfonieën, concerten, opera's, kamermuziek en solostukken. Componisten als Bach, Mozart, Beethoven en latere componisten hebben een doorlopende literatuur gecreëerd die nog steeds door uitvoerders wordt vertolkt. Uitvoeringspraktijk, historische instrumenten en wetenschappelijke edities zorgen ervoor dat deze traditie voortdurend wordt vernieuwd.

Klassieke muziek vereist langdurige technische en interpretatieve training. Het publiek waardeert de emotionele reikwijdte, de formele helderheid en de mogelijkheid tot aandachtig luisteren. Hoewel het soms wordt vergeleken met populaire genres, blijft klassieke muziek invloeden absorberen en nieuwe werken in opdracht geven die de grenzen ervan verleggen.

Concertzalen, conservatoria en opnames houden de traditie levend en in ontwikkeling.