Czytelnicy muszą wiedzieć, skąd pochodzą informacje. Atrybucja to praktyka polegająca na wskazaniu źródła faktu, cytatu lub parafrazy w materiale informacyjnym, aby odbiorcy mogli ocenić jego wiarygodność.

Jasna atrybucja wskazuje osobę lub dokument, a w stosownych przypadkach również ich stanowisko lub wiedzę specjalistyczną. Anonimowe atrybucje stosuje się oszczędnie i tylko wtedy, gdy informacja jest istotna, a źródło jest narażone na rzeczywiste ryzyko. Niejasne sformułowania, takie jak „źródła podają”, bez szerszego kontekstu osłabiają przekaz.

Solidne przypisanie źródła buduje zaufanie i chroni organizację medialną w przypadku późniejszego zakwestionowania faktów. Umożliwia również śledzenie materiału przez innych reporterów. Większość poradników stylistycznych szczegółowo opisuje zasady dotyczące sformułowań i umiejscowienia przypisów, odzwierciedlając kluczowe znaczenie tej praktyki dla rzetelnego dziennikarstwa.

• Określanie źródła informacji w historii
• Nazwy osób, dokumentów lub organizacji
• Anonimowe użycie wymaga silnego uzasadnienia
• Wspiera ocenę niezawodności przez czytelników