Zalesianie polega na ponownym sadzeniu drzew w miejscach, gdzie lasy zostały wycięte. Różni się ono od zalesiania, które polega na sadzeniu drzew tam, gdzie lasy jeszcze niedawno nie istniały. Zalesianie przywraca to, co zostało utracone. Celem jest przywrócenie ekosystemu leśnego: drzew, runa leśnego, dzikiej przyrody i usług, które one świadczą.

Metody są różne. W niektórych projektach sadzonki są sadzone ręcznie. W innych używa się dronów do zrzucania strąków nasiennych. Naturalna regeneracja, w której lasy odrastają samoistnie z pobliskich źródeł nasion, jest często tańsza i bardziej bioróżnorodna. Połączenie różnych metod sprawdza się najlepiej. Wybrane gatunki mają znaczenie. Rodzime drzewa wspierają lokalną przyrodę. Szybko rosnące gatunki egzotyczne mogą szybko magazynować dwutlenek węgla, ale szkodzą bioróżnorodności.

Zalesianie nie zastąpi ochrony istniejących lasów. Dojrzały las magazynuje więcej węgla i utrzymuje więcej gatunków niż młoda plantacja. Wycinanie starych drzew w celu zasadzenia młodych drzew to strata netto na całe dekady. Priorytetem powinno być utrzymanie lasów w dobrym stanie. Zalesianie pomaga, ale nie zrekompensuje ciągłego wylesiania. Matematyka jest słuszna tylko wtedy, gdy oba procesy zachodzą jednocześnie.

Kluczowe podejścia

• Sadzenie ręczne
• Siew dronem
• Naturalna regeneracja
• Selekcja gatunków rodzimych
• Projekty zarządzane przez społeczność