Spawanie łączy metalowe elementy poprzez podgrzanie ich do temperatury topnienia i stopienie. Czasami dodaje się spoiwo. Czasami elementy topią się same. W rezultacie powstaje połączenie równie wytrzymałe jak otaczający metal, a nawet mocniejsze. Na tym właśnie polega różnica między spawaniem a lutowaniem. Lutowanie wykorzystuje spoiwo, które topi się w niższej temperaturze. Metal bazowy nigdy się nie topi. Spawanie topi sam metal bazowy.

Do popularnych metod spawania należą MIG, TIG, elektroda otulona (MMA) i acetylenowo-tlenowa (TLE). Spawanie MIG polega na podawaniu drutu elektrodowego w postaci ciągłego drutu przez uchwyt spawalniczy. Jest szybkie i stosunkowo łatwe do opanowania. Spawanie TIG wykorzystuje elektrodę wolframową i oddzielny pręt spawalniczy. Jest wolniejsze i wymaga większych umiejętności, ale zapewnia czyste i precyzyjne spoiny na cienkim metalu. Spawanie elektrodą otuloną wykorzystuje elektrodę otuloną topnikiem, która wypala się podczas spawania. Metoda ta sprawdza się na zewnątrz i na zabrudzonym metalu. Spawanie acetylenowo-tlenowe wykorzystuje płomień gazowy i pręt spawalniczy, często do cienkich blach i ram rowerowych.

Podstawowe zasady bezpieczeństwa

• Przyłbica spawalnicza z soczewką o odpowiednim odcieniu
• Skórzane rękawiczki, kurtka i fartuch
• Wentylacja lub wyciąg dymów
• Gaśnica w pobliżu
• Usuń materiały łatwopalne z obszaru

Łuk spawalniczy, zwany również błyskiem spawalniczym, to uczucie przypominające piasek w oczach i ból utrzymujący się przez wiele godzin. Powstaje w wyniku patrzenia na łuk spawalniczy bez ochrony. Nigdy nie patrz na łuk spawalniczy bez przyłbicy.