Gwoździowanie to metoda łączenia drewna i innych materiałów za pomocą gwoździ. Jest to jedna z najstarszych i najpopularniejszych metod konstrukcyjnych. Gwóźdź to cienki metalowy szpikulec z główką i ostrzem. Wbija się go w materiał za pomocą młotka lub gwoździarki. Gwóźdź utrzymuje się dzięki tarciu i odkształceniu włókien drewna wokół niego. Gwoździe są tanie, szybkie i wytrzymałe. Stosuje się je w konstrukcjach szkieletowych, poszyciach, listwach wykończeniowych i pokryciach dachowych. Przy użyciu odpowiedniego rodzaju gwoździa można je również stosować w betonie, murze i metalu.

Gwoździe występują w wielu rodzajach. Zwykły gwóźdź ma płaską główkę i jest używany do ogólnych prac budowlanych. Gwóźdź skrzynkowy jest cieńszy i używany do lżejszych prac. Gwóźdź wykończeniowy ma małą główkę, którą można wbić pod powierzchnię i wypełnić. Gwóźdź dachowy ma szeroką główkę do mocowania gontów. Gwoździe ocynkowane są powlekane, aby zapobiec rdzewieniu. Gwóźdź pierścieniowy ma wypustki, które zaciskają się na drewnie. Gwóźdź śrubowy ma gwint, który obraca się podczas wbijania. Każdy rodzaj ma swoje przeznaczenie. Niewłaściwy gwóźdź może się zepsuć.

Technika wbijania gwoździ ma znaczenie. Gwóźdź musi być wbity prosto i na odpowiednią głębokość. Wygięty gwóźdź należy wyjąć i wymienić. Zbyt krótki gwóźdź nie utrzyma się. Zbyt długi gwóźdź rozszczepi drewno. Odstępy i wzór gwoździ są określone przez przepisy budowlane i inżyniera. Na przykład ściana nośna wymaga określonego harmonogramu wbijania gwoździ, aby wytrzymać siły boczne. Gwoździe to połączenie. Połączenie to konstrukcja. Wbijanie gwoździ jest proste. To nie jest kwestia przypadku.