Film to sekwencja ruchomych obrazów. Można go zarejestrować na czułym materiale, takim jak celuloid, lub cyfrowo. Słowo pochodzi od cienkiej warstwy emulsji na pasku plastiku. Ten pasek był pierwotnym medium kina. Dziś „film” może odnosić się do medium, formy sztuki lub branży. Film to film. Film to kino. Ta dwuznaczność jest częścią historii tego słowa.

Film celuloidowy był standardem przez ponad wiek. Zatrzymywał światło na kryształach halogenku srebra, które były wywoływane i wyświetlane. Miał charakterystyczny wygląd, z ziarnistością, kontrastem i odwzorowaniem kolorów, których nie dało się odtworzyć cyfrowo. Był również delikatny, łatwopalny i drogi. Aparaty cyfrowe w dużej mierze go zastąpiły, ale niektórzy filmowcy nadal kręcą na taśmie filmowej. Christopher Nolan, Quentin Tarantino i Wes Anderson należą do jego zwolenników. Kodak nadal produkuje taśmę filmową, a laboratoria nadal ją wywołują.

Film to również forma sztuki. Obejmuje dzieła fabularne, dokumentalne, eksperymentalne i animowane. To medium współpracy, w którym uczestniczą pisarze, reżyserzy, aktorzy, operatorzy, montażyści, kompozytorzy i setki rzemieślników. To medium komercyjne, napędzane wpływami z kas biletowych i streamingu. To medium kulturowe, odzwierciedlające i kształtujące nasz sposób postrzegania świata. Film łączy w sobie wiele aspektów. To jedna z definiujących form sztuki współczesności.