Een aansporing is een dringend beroep of aanmoediging om het juiste te doen. Het is meer dan advies. Het is meer dan onderwijs. Het is een oproep tot actie. Het spoort de toehoorder aan om te veranderen, vol te houden en te gehoorzamen. Het komt overal in het Nieuwe Testament voor. De apostelen spoorden gelovigen aan om een ​​heilig leven te leiden, elkaar lief te hebben en standvastig te blijven in het geloof.

Vermaning is een van de geestelijke gaven die in Romeinen 12 worden genoemd. Sommige mensen hebben de gave om anderen te bemoedigen. Ze spreken woorden van troost en uitdaging. Ze bouwen het lichaam van Christus op. Het Griekse woord is paraklesis. Het betekent bemoediging, troost en vermaning. Het is hetzelfde woord dat gebruikt wordt voor de Heilige Geest, de Trooster. Vermaning is een bediening van de Geest.

Aansporing in de Schrift

• Handelingen 2:40: Petrus spoorde de menigte aan om gered te worden.
• Romeinen 12:8: degene die aanspoort, in zijn aansporing.
• 1 Timoteüs 4:13: Wijd je aan de vermaning.
• Hebreeën 3:13: spreek elkaar elke dag aan.
• Judas 3: Ik vond het nodig u te schrijven om u aan te sporen.

Aanmoediging is nodig in de kerk. Gelovigen worden geconfronteerd met beproevingen. Ze worden verleid. Ze worden ontmoedigd. Ze hebben iemand nodig die hen bijstaat. Ze hebben iemand nodig die zegt: ga door. Geef niet op. Je bent niet alleen. Aanmoediging is geen gezeur. Het is geen berisping. Het is bemoediging met een doel. Het is de waarheid, gesproken in liefde. Het is een gave. Het bouwt op. Het versterkt. Het houdt het geloof levend. De kerk heeft mensen nodig die anderen aanmoedigen. Mensen die hun stem laten horen. Mensen die anderen bemoedigen. Mensen die ervoor zorgen dat hun broeders en zusters niet afvallen. Aanmoediging is de stem van de Geest in de gemeenschap. Het is de oproep tot volharding. Het is de oproep tot heiligheid. Het is de oproep tot hoop.