Amnesie is geheugenverlies. Het kan tijdelijk of permanent, beperkt of uitgebreid zijn, en het kan verschillende vormen aannemen, afhankelijk van welke geheugensystemen beschadigd zijn.

Retrograde amnesie wist herinneringen uit die vóór het begin van de aandoening zijn gevormd; anterograde amnesie verhindert de vorming van nieuwe, blijvende herinneringen erna. De beroemde patiënt HM, die een bilaterale verwijdering van de mediale temporale kwabben onderging, behield zijn leven van vóór de operatie en zijn vermogen om nieuwe motorische vaardigheden aan te leren, maar kon zich nieuwe mensen of gebeurtenissen niet langer dan een paar minuten herinneren. Deze dissociatie droeg bij aan het vaststellen van de bijzondere rol van de hippocampus in het declaratieve geheugen.

Oorzaken zijn onder andere hoofdletsel, beroerte, langdurig alcoholmisbruik, bepaalde infecties en psychisch trauma. Bij dissociatieve amnesie is het geheugenverlies vaak selectief en gerelateerd aan stressvolle gebeurtenissen; organische amnesie volgt de anatomie van het letsel. Herstel, indien aanwezig, is meestal geleidelijk en onvolledig. Revalidatie richt zich op compensatiestrategieën: externe hulpmiddelen, routines en het intacte procedurele leersysteem.

Amnesie wist het zelf niet volledig uit. Persoonlijkheid, vaardigheden en emotionele voorkeuren blijven vaak behouden, zelfs als het verhaal van iemands verleden ontbreekt.