Taal is een systeem van gesproken, geschreven of gebarensymbolen en de regels voor het combineren ervan om betekenis over te brengen. Het is het krachtigste en meest flexibele instrument dat de mens tot zijn beschikking heeft voor het delen van informatie, het coördineren van acties en het overdragen van cultuur.

Elke menselijke samenleving heeft een taal, en kinderen leren de taal van hun gemeenschap met opmerkelijke snelheid en uniformiteit. Talen verschillen in woordenschat, klanksysteem en grammatica, maar ze zijn allemaal in staat een breed scala aan ideeën uit te drukken. De productiviteit van taal – het vermogen om zinnen te genereren en te begrijpen die nog nooit eerder zijn gehoord – onderscheidt haar van de meer beperkte communicatiesystemen van andere soorten.

Psychologen bestuderen taal op meerdere niveaus: de waarneming en productie van spraakklanken, de herkenning van woorden, het ontleden van zinnen en het afleiden van betekenis uit de context. Stoornissen zoals afasie onthullen de neurale specialisatie die deze processen ondersteunt. De relatie tussen taal en denken blijft een actief onderzoeksgebied dat veel discussie oproept.

Taal transformeert persoonlijke ervaringen in iets dat aan een ander kan worden aangeboden.