Agroforestry is de doelbewuste integratie van bomen en struiken met gewassen en/of vee op hetzelfde stuk land. Het combineert landbouw- en bosbouwtechnologieën om meer diverse, productieve, winstgevende en duurzame landgebruikssystemen te creëren. Traditionele vormen bestaan ​​al millennia, van mediterrane olijf- en graansystemen tot West-Afrikaanse parklandschappen en Zuidoost-Aziatische moestuinen, maar de term werd in de jaren 70 geformaliseerd door de International Council for Research in Agroforestry (ICRAF, nu CIFOR-ICRAF) in Nairobi. Gangbare praktijken zijn onder andere strookteelt, waarbij gewassen tussen rijen bomen groeien; silvopastoraal beheer, waarbij bomen worden gecombineerd met voedergewassen en grazende dieren; windschermen; oeverzones; en schaduwteelt van koffie of cacao. Voordelen zijn onder andere bodemerosiebestrijding, koolstofvastlegging, regulering van het microklimaat, gediversifieerde inkomsten en leefgebied voor bestuivers en nuttige insecten. Uitdagingen zijn onder andere concurrentie om water en voedingsstoffen, complex beheer en vertraagde opbrengsten door langzaam groeiende bomen. Agroforestry wordt door de FAO en het World Agroforestry Centre gepromoot als een klimaatvriendelijke strategie en komt steeds vaker in aanmerking voor koolstofkredieten en duurzaamheidscertificeringsprogramma's.